Teoria na temat koloru i druku

RGB czy CMYK

Czerwony, Zielony i Niebieski (Red, Green, Blue) to kolory „addytywne”. Jeśli połączymy czerwony, zielony i jasno niebieski otrzymamy jasny biały. To zasada, na której bazuje Twój telewizor oraz ekran na który teraz patrzysz.

Cyan, Magenta i Yellow to kolory „subtraktywne”. Jeśli zadrukujemy białą kartkę papieru cyanem, magentą lub żółtym wchłoną one całkowicie światło padające na papier i to co tak naprawdę ukaże się naszym oczom to idealna czerń!

W praktyce druk subtraktywnymi kolorami może powodować pewne niedoskonałości sprawiające, iż światło nie zostanie do końca pochłoniętę. Działają one bardzo dobrze w przypadku jasnych kolorów, ale kiedy połączymy je wszystkie razem wówczas rezultatem może być brudny brązowy, a nie czarny. By otrzymać prawdziwe, ciemne kolory, czarny dodawany jest w proporcjonalnie zwiększonych ilościach tak by kolor ciemny był coraz ciemniejszy. Ten element nazywamy komponentem „K” w CMYKu. Czarny kolor symbolizuje „K” by uniknąć niejasności z niebieskim (BLUE − B).

Kolory dodatkowe, lub system RGB, to optymalizacja umożliwiająca podgląd na ekranach komputerowych oraz „coś” co wykorzystywane jest w urządzeniach skanujących. Świat druku obraca się jednak w kręgu kolorów subtraktywnych, czyli w systemie CMYK.
Jednym z grzechów głównych niedoświadczonych grafików jest dostarczanie plików RGB. W konsekwencji tego zanim prześlemy materiały do dalszej obróbki musimy otrzymać akceptację przekonwertowania plików na CMYK. Zazwyczaj przy takim przeformatowaniu kolory nie ulegają istotnym zmianom, ale może się jednak zdarzyć, że podczas konwersji zmienia się całkowicie tonacja kolorystyczna. Każdy musi być świadomy, że nie ma możliwości uzyskania w CMYK-u tak głębokiego koloru ciemno niebieskiego jak w RGB, bez względu na to jak bardzo będziemy się starać. Warto o tym pamiętać! Pomocnym w takim wypadku okaże się program Adobe Photoshop, dzięki któremu możemy zobaczyć jak wydruk w CMYK-u będzie się prezentował na papierze.

GAMUT (przestrzeń kolorów)
Gamut to kompletna gama kolorów, którą może odzwierciedlić dane urządzenie. Każda drukarka biurowa ma mniejsze lub większe problemy z drukiem pełnej kolorystyki. Powyższy obrazek ilustruje różnicę między jasnym monitorem, a wydrukiem z drukarki atramentowej.

Jeśli dostarczone przez Ciebie pliki zawierają kolory RGB musimy je przekonwertować, a to wiąże się z dodatkowymi kosztami.

Kolor nazywany jest niezgodnym z gamutem, jeśli nie można go dokładnie przełożyć z jednego do drugiego urządzenia nie tracąc przy tym tonacji kolorystycznej. Na przykład: zakres kolorów, które może odtworzyć monitor komputerowy lub drukarka laserowa RGB jest znacznie większy niż ten z drukarki offsetowej. Typowy gamut CMYK jest mniejszy niż typowy gamut RGB. Właśnie, dlatego kolory przekonwertowane z RGB na CMYK stają się ciemniejsze i tracą jaskrawość. Najprawdopodobniej efekt ten występuje dlatego, że głębokie odcienie niebieskie lub nasączona czerwień wykraczają poza gamę gamutu SWOP CMYKa (SWOP to skrót od Standard Web Offset Press).

Jak więc otrzymać głębokie kolory?
Rozwiązaniem problemu jest zastosowanie kolorów dodatkowych, czyli takiech, które dodaje się do druku by otrzymać żywsze i bardziej wyraziste kolory. Firmy produkujące farby kolorów dodatkowych to między innymi Pantone.
Nasza firma jest w stanie odtworzyć każdy kolor z zakresu Pantone Color Formula Guide 100 jak i z Pantone Metallic Color Guide. Prosimy wziąć pod uwagę fakt, iż inaczej prezentują się kolory na wydruku na białej kartce papieru, a inaczej na srebrnej powierzchni płyty, na której będą one widziane jako ciemniejsze.

  • Pantone 285 to niebieska farba powstała ze zmieszania Reflex Blue (6 części), Process Blue (2 części) oraz Transparent White (8 części). W większości lektur Pantone 285 pojawia się niejednokrotnie jako 285C i 285U. Pantone 285C to Pantone 285 tylko wydrukowany na powleczonym papierze. Pantone 285U to ta sam formuła, ale wydrukowany na niepowleczonym papierze, co odzwierciedla zmieniony nieco kolor. Jeśli przygotowujecie projekt do nadruku na CD to radzimy użyć wersję C, która bardziej pasuje do błyszczącej powierzchni płyty.
  • Numery „Pantonowskie” z myślnikami nie są akceptowane. Numer formuły koloru to 3 lub 4 cyfry BEZ ŻADNYCH MYŚLNIKÓW!

Efekt Mory
Przygotowując klisze do nadruku na płytę trzeba pamiętać o zachowaniu kątów rastra w poszczególnych kliszach. By uniknąć efektu mory przy druku dwu- i trzykolorowym musimy zachować różnicę 30 do 60 stopni pomiędzy poszczególnymi kliszami.
Efekt mory powstaje w momencie, kiedy powtarzające się wzory, linie, kółka lub zbiory kropek nachodzą na siebie niezgodnie co powoduje pojawianie się jasnych i ciemnych linii. Jest to bardziej zjawisko optyczne niż obrazowe. Efekt mory uwypukla niedoskonałości w poszczególnych wzorach. Nie pojawią się jednak, jeśli wzory są idealnie dopasowane.

Trapping
Trapping (zalewki) to jedno z najbardziej niezrozumiałych pojęć. Przy druku kolorów potrzebne są oddzielne klisze dla każdego koloru. Duża różnorodność kolorów może spowodować, że poszczególne klisze nieco się „rozjeżdżają”.
Trapping jest istotny w momencie kiedy dwa lub więcej kolorów nachodzi lub zazębia się (patrz ilustracja powyżej). Małe niezgodności mogą być niezauważalne z racji prześwitującego papieru w miejscu styku kolorów, pojawić się może ciemna obwoluta w miejscu gdzie kolory nachodzą na siebie zbyt mocno.

Opublikowane w: on lipiec 8, 2008 at 10:49 am Dodaj komentarz
Tags: , , , ,

Adres URI TrackBack do wpisu to: http://drukujemy.wordpress.com/2008/07/08/teoria-na-temat-koloru-i-druku/trackback/

Kanał RSS z komentarzami do tego wpisu.

Leave a Comment